Instrukcja obsługi kota

Wskazówki dotyczące żywienia i opieki nad kotem

wersja do druku

Żywienie kociąt

W przypadku kociąt bardzo ważne jest, aby ich dieta była odpowiednia do ich specyficznych potrzeb. Ze względu na okres intensywnego wzrostu trzeba pamiętać, aby pożywienie dla maluchów było odpowiednio zbilansowane, aby zawierało wszystkie potrzebne witaminy i minerały, dużą ilość białka i tłuszczy, a także zwiększoną ilość wapnia. Zapotrzebowanie energetyczne aktywnych i energicznych kociąt jest wysokie, dlatego pokarm musi zawierać odpowiednią ilość kalorii.

Etap wzrostu u kociąt kończy się zwykle po ukończeniu 12 miesiąca życia, jednak np. koty dużych ras rosną wolniej. Dietę dla kociąt można zmienić dopiero po ukończeniu fazy wzrostu. Warto pamiętać, że koty brytyjskie pełną wielkości i masę osiągają dopiero ok. 3 roku życia.

Po ukończeniu 2-3 miesięcy małe kotki przestają już pić mleko matki, a podstawą ich pożywienia jest pokarm stały. W dalszym ciągu ważne jest odpowiednie zbilansowanie pożywienia, dlatego najlepiej podawać kotu profesjonalną karmę suchą i mokrą typu „kitten”. Suche karmy renomowanych firm specjalizujących się od lat w żywieniu kotów, są pełnowartościowym, zbilansowanym pokarmem, który przy okazji jest bardzo wygodny w użyciu.

Kocięta były karmione karmą suchą:

  • Orijen Cat & Kitten,
  • Josera Emotion Minette
  • Royal Canin Mother & Babycat

oraz mokrą:

  • Cosma THAI, Applaws
  • Animonda Carny Kitten
  • Animonda vom Feinsten Kitten

Chciałabym przestrzec przed tanimi, supermarketowymi karmami, które charakteryzują się bardzo nieznaczną ilością mięsa (o czym świadczą nie tylko dane na etykiecie, ale również cena).

Dodatkowo poniżej znajdą państwo znakomity spis karm z serwisu "O kotach merytorycznie" (w wersji bardziej ortodoksyjnej polecają oni wyłacznie karmy mokre):

Aby urozmaicić kocią dietę, dobrze jest wprowadzać do ich diety świeże jedzenie, takie jak surowe lub gotowane mięso. Mięso kurze należy gotować, aby ustrzec naszego pupila przed zarażeniem salmonellą, inne gatunki mięsa powinno się najpierw przemrozić. Możemy podawać mięso indycze, wołowe, z królika, nie podajemy wieprzowiny.

Mięso ryb zawiera tiaminazę, enzym rozkładający tiaminę (witamina B1), której niedobór wywołuje osłabienie, zaburzenia czucia, niewydolność serca, uszkodzenia mózgu i nerwów. Tiaminaza jest na szczęście wrażliwa na działanie wysokiej temperatury, można więc od czasu do czasu podać kotu rybę gotowaną. Są ryby, które tiaminazy nie posiadają, i można je podać na surowo, należą do nich:

  • łosoś
  • pstrąg
  • węgorz
  • halibut
  • dorsz
  • szczupak
  • okoń
  • łupacz
  • morszczuk,
  • flądra
  • sola

Ryby z powyższej listy możemy spokojnie podawać na surowo.

Poniżej lista ryb, które podajemy jedynie po obróbce cieplnej, czyli ugotowane, albo w wodzie, albo na parze:

  • karp
  • leszcz
  • makrela
  • miętus
  • mintaj
  • płoć
  • śledź
  • sardela
  • sum
  • sandacz

Substancje (pokarmy), których nie należy podawać kotu:

  • mleko (Koty nie mają odpowiednich enzymów, które rozkładają cukier w mleku, czyli laktozę. Przy braku tych enzymów, laktoza pozostaje niestrawiona, fermentuje w jelitach powodując biegunkę. Niektóre zwierzęta tolerują niewielkie ilości mleka, zaś inne żadnego. Jeśli wydaje się, że twój ulubieniec toleruje mleko, możesz mu dawać małe ilości. Lepiej jednak dawać mu specjalne mleko pozbawione laktozy.)
  • czekolada
  • kawa i ziarenka kawy
  • herbata
  • napoje zawierające kofeinę
  • cebula (Cebula może powodować anemię u kotów, psów i innych zwierząt. Działa ona na czerwone ciałka krwi, które stają się sztywne i przestają poprawnie funkcjonować. Zjedzenie większej ilości tego warzywa przez zwierzaka może okazać się bardzo niebezpieczne.)
  • czosnek
  • kości z ryb, drobiu i mięsa (gotowane kości drobiu są łamliwe i mogą przebić kotu żołądek)
  • ludzkie witaminy zawierające żelazo
  • tłuste sosy
  • sznurek nasączony tłuszczem (po pieczeniu mięsa)
  • spleśniałe i zepsute jedzenie
  • napoje alkoholowe
  • grzyby
  • karmy dla psów (Koty, w odróżnieniu od psów, są wyłącznie mięsożerne. Wymagają większego poziomu protein i tłuszczu niż psy, za to niższego poziomu węglowodanów. Tak więc dając swemu kotu duże ilości psiego jedzenia pozbawiasz go wielu niezbędnych dla organizmu składników.)
  • ciasto drożdżowe
  • białka jajek (Częste dodawanie do kociego jedzenia surowych jajek może spowodować niedobór biotyny. Białko enzym, który powoduje, że biotyna nie jest przyswajana przez organizm. Brak biotyny objawia się problemami skórnymi, wypadaniem sierści, zahamowaniem wzrostu.)

Młody kot (do roku) rośnie bardzo intensywnie i powinien mieć stały dostęp do suchej karmy i świeżej wody.

Koty domowe podobno żyją na granicy odwodnienia – ze względów zdrowotnych ogromnie ważne jest zachęcanie kota do picia i zapewnienie mu stałego dostępu do czystej wody. Niektóre koty preferują picie wody bieżącej. W takiej sytuacji pomocny może być zakup tzw. fontanny (automatycznego poidełka). Poidełka takie niestety są dość drogie (kosztują od ok. 100 do ponad 300 zł). Dla dużego i silnego kota brytyjskiego poleca się raczej poidełka ceramiczne, które są bardziej stabilne. Mają jeszcze jedną, niebagatelną zaletę – można je myć w zmywarce. W naszej hodowli wypróbowaliśmy dwa (na zdjęciach poniżej). Tańsze (choć nie tanie) i znacznie cichsze jest poidełko Lucky-Kitty (białe), łatwo dostępne są do niego wszelkie części zamienne (pompa, filtr, wężyki). Poidełko Pioneer Pet Rain Drop Style (na zdjęciu czarne) jest niestety dość głośne, szybko paruje z niego woda, choć może atrakcyjniejsze wizualnie. Nasze koty lubią oba i naprawdę chętnie z nich piją.










Poidełko Lucky-Kitty można kupić w sklepie internetowym zooplus (www.zooplus.pl), Pioneer Pet Rain Drop Style w animalii (animalia.pl).

W różnych miejscach mieszkania porozstawiane są również tradycyjne miski z wodą – kotek nie powinien przyzwyczaić się do picia wyłącznie z fontanny, bo może to powodować kłopoty w podróży czy w czasie czasowego pobytu kociaka w innym miejscu.







Lista roślin szkodliwych i trujących dla kotów

Poniższa lista zawiera wykaz roślin, które mogą w większym lub mniejszym stopniu zaszkodzić kotu. Jest ona jednak bardzo długa i zawiera bardzo pospolite okazy, dlatego też nie zawsze można ustrzec kota przed kontaktem z nimi. Możemy jednak zredukować możliwość zatrucia do minimum rezygnując z trzymania w domu niektórych ozdobnych roślin, hodowanych zwykle w doniczkach i stanowiących dla kota największą pokusę. Na zatrucie szczególnie narażone są młode i ciekawe wszystkiego co je otacza koty. Inne nie wykazują żadnego zainteresowania roślinami i przez długie lata żyją spokojnie w ogrodach lub mieszkaniach, w których aż roi się od kwiatów i krzewów, z których wiele jest trujących (sama znam takie koty - śpią pod jednym z tych toksycznych żywopłotów i miewają się świetnie). Mimo to polecam tę listę - zwłaszcza zapobiegliwym.

Rośliny okolicznościowe i dekoracyjne:

  • Amaryllis sp.- amarylis, amarylek
  • Celastrus sp. - dławisz, słodkogorz
  • Chrysanthemum sp. - chryzantema, złocień
  • Colchicum autumnale - zimowit jesienny
  • Euonymus japonicus - trzmielina japońska
  • Euphorbia milii - wilczomlecz
  • E. pulcherrima - poinsecja
  • Helleborus niger - ciemiernik
  • Ilex sp. - ostrokrzew
  • Phoradendron sp. - jemioła
  • Solanum pseudocapsicum - ozdobna odmiana wiśni

Popularne rośliny domowe:

  • Alocasia sp.
  • Aloe vera - aloes
  • Azalea sp. - azalia
  • Diffenbachia sp. - diffenbachia
  • Dracaena - dracena, smokowiec
  • Geranium
  • Hydragea sp. - hortensja
  • Hedera helix sp. - bluszcz pospolity (wiele jego odmian)
  • Ligustrum sp. - liguster
  • Narcissus sp. - narcyz
  • Nicotiana sp. - tytoń ozdobny
  • Philodendron sp. - filodendron
  • Rhododendron Ficus sp. - różanecznik, rododendron

Rośliny ogrodowe i dziko rosnące:

  • Abrus precatorius
  • Actaea spicata - czerniec gronowy
  • Allium sp. - czosnek
  • Parthenocissus quinquefolia - dzikie wino
  • Atropa belladonna - pokrzyk wilcza-jagoda
  • Aconitum sp. - tojad
  • Aesculus hippocastanum - kasztanowiec zwyczajny
  • Arisaema triphyllum - obrazkowiec
  • Awokado
  • Kwiaty cebulkowe takie jak tulipan, hiacynt, irys
  • Buxus sp. - bukszpan
  • Cestrum nocturnum
  • Clematis virginiana - powójnik wirginijski
  • Conium maculatum - szczwół plamisty
  • Convallaria majalis - konwalia majowa
  • Cyclamen sp. - fiołek alpejski, cyklamen
  • Daphne mezereum - wawrzynek wilczełyko
  • Datura sp. - bieluń
  • Delphinium - ostróżka
  • Descurainia pinnata
  • Digitalis purpurea - naparstnica purpurowa
  • Dicentra cucullaria - biskupie serduszka
  • D. spectabilis - ładniszka okazała, dicentra
  • Ipomea purpurea
  • Hydrangea sp. - hortensja
  • Kalmia latifolia - kalmia wielkolistna
  • Laburnum sp. - złotokap
  • Lantana camara
  • Lathyrus sp. - groszek
  • Ligustrum vulgare - ligustr pospolity
  • Liliaceae - liliowate
  • Lobelia sp. - lobelia
  • Lupinus sp. - łubin
  • Solanum lycopersicum - pomidor (tylko część pnąca jest szkodliwa)
  • Melia azedarach
  • Grzyby - wszystkie gatunki mogą stanowić potencjalne zagrożenie
  • Narcissus sp. - narcyz
  • Nerium oleander - oleander
  • Papaver sp. - mak
  • Parthenocissus quinquefolia - winobluszcz pięciolistkowy
  • Physalis sp. - miechunka
  • Phytolacca americana - szkarłatka amerykańska
  • Primula - pierwiosnek
  • Prunus sp. - wiśniowate (wiele odmian, m.in. dzika wiśnia, morela, brzoskwinia...)
  • Ranunculus sp. - jaskier
  • Rheum rhaponticium - rabarbar
  • Ricinus communis - rącznik pospolity
  • Robinia pseudoacaria - robinia akacjowa, grochodrzew
  • Sambucus nigra. - bez (jagoda bzu czarnego)
  • Sanguinaria canadensis
  • Solanaceae - psiankowate (np. ziemniak ale również bieluń)
  • Taxus sp. - cis - cała roslina
  • Triglochin maritimum - świbka morska
  • Rhus toxicodendron L. - czyli sumak jadowity
  • Urtica sp. - pokrzywa
  • Veratum viride - ciemiężyca
  • Wisteria sp. - słodlin, glicyna, wisteria
  • Ziarna jabłek (nasiona)

Niektóre symptomy zatrucia rośliną:

  • Ciągłe wymioty
  • Biegunka
  • Brak apetytu
  • Jaśniejszy niż zwykle kolor dziąseł i języka
  • Obrzmiały język
  • Ból brzucha
  • Konwulsje

Co należy robić?

Jeżeli zaobserwujesz u swojego kota jeden lub więcej z wyżej wymienionych objawów, bardzo prawdopodobne będzie, że zjadł on jakąś trującą roślinę. Takie zatrucie jest bardzo niebezpieczne i należy natychmiast szukać pomocy weterynarza. Spróbuj zidentyfikować roślinę, którą zatruł się kot i trzymaj pod ręką jej nazwę, kiedy będziesz dzwonił do lekarza. Ta informacja pozwoli na szybszą diagnozę i szybsze rozpoczęcie właściwego leczenia Twojego kota.

* spp. oznacza "species" - cały gatunek, bez wyszczególnienia odmiany

Kuweta

W literaturze można znaleźć algorytm ustalania właściwej liczby kuwet w domu:

liczba kotów + 1 = liczba kuwet.

Naszym zdaniem przy jednym kocie wystarczy jedna kuweta, ale dodatkowa na pewno nie zaszkodzi, szczególnie jeśli kotek będzie zostawał w domu sam przez długie godziny. Koty to zwierzęta bardzo czyste – w kuwecie też musi być czysto.

Kocięta wychodzące z naszej hodowli przyzwyczajone są do korzystania z kuwet krytych i odkrytych i różnych rodzajów żwirku, wybór kuwety i odpowiedniego jej wypełnienia będzie więc leżał po stronie właścicieli. Jeśli zdecydujecie się jednak na kuwetę krytą, warto zdemontować drzwiczki lub chociaż często ją wietrzyć. Wygodna jest taka, jak na zdjęciu obok – łatwiej ją czyścić i wietrzyć :).







Drapak

Jeśli lubicie swoje meble – zainwestujcie w drapak. Wystarczy jeden, stabilny, ustawiony w takim miejscu, do którego kot będzie miał zawsze dostęp i które będzie dla niego atrakcyjne. Drapak dla brytyjczyka powinien być solidny. Nie dla naszych ulubieńców słupki o średnicy 7 – 9 centymetrów. Słupki powinny mieć minimum 11 cm średnicy. Osobiście gorąco polecam drapaki – wieże; są stabilne i poza możliwością ostrzenia (a właściwie tępienia) pazurków oferują również wygodne miejsca do leżenia i przytulne kryjówki. Drapak - wieżę Diogenes XL (widoczny na zdjęciu) kupiliśmy w sklepie internetowym bitiba (www.bitiba.pl), ale podobne drapaki również w kolorze kremowym są dostępne w wielu sklepach z produktami dla zwierząt.

Wczesną wiosną 2016 w czasie wystawy kotów w Warszawie kupiliśmy naszym kotom większy drapak z firmy cotec (colec.pl) i z czystym sumieniem możemy go polecić – materiał, z którego uszyte są miękkie elementy, jest niezwykle wytrzymały i na wielokrotne pranie i na kocie pazurki, cały drapak wykonany jest niezwykle starannie i jest po prostu ładny. Na stronie producent prezentuje wiele różnych modeli drapaków – każdy znajdzie cos dla siebie, a choć nie są to produktu tanie, ich trwałość i estetyka rekompensuje nakład finansowy.







Zabawki

Z kotkiem trzeba się bawić! Każde zwierzątko potrzebuje ruchu i kontaktu z opiekunem, a zabawa jest znakomitą okazją do połączenie tych aktywności. W sklepach znajdziecie duży wybór zabawek dla kota. Na pewno przyda się wędka, na przykład taka jak na zdjęciu obok.

Kotki lubią bawić się piłeczkami, takimi, które skaczą albo są miękkie i dają się nosić w pyszczku. Jeśli inne drobne zabawki to też takie, które można chwycić ząbkami.

Kocięta bawiły się również tzw. zabawkami edukacyjnymi – w hodowli były tory takie jak na zdjęciu. Można dowolnie zestawiać ich elementy i tworzyć wciąż nowe zabawki.







Pielęgnacja

Pielęgnacja kota brytyjskiego jest prosta – raz w tygodniu trzeba usunąć martwe włosy np. głaszcząc kota wilgotnymi dłońmi. Raz na dwa tygodnie przycinamy pazurki (nie bardzo krótko – trzeba uważać, żeby kota nie zranić) i co jakiś czas kontrolujemy stan uszu i zębów. Nadmierne czesanie jest niewskazane – Brytyjczyk powinien mieć gęsty podszerstek. Kąpać raczej nie trzeba, no chyba, że zwierzątko się jakoś szczególnie wybrudzi. W razie potrzeby można usunąć „śpiochy” z okolic oczu (najlepiej czystym, wilgotnym gazikiem). I to właściwie wszystko.

Wychowanie

Kociaka nie wolno bić! Nie wolno też na niego krzyczeć!. Koty mają bardzo wrażliwą psychikę – nie róbmy im krzywdy.

Gdy kociątko psoci trzeba je odgonić mówiąc stanowczo „NIE” i odwrócić jego uwagę, zająć czymś innym (np. rzucić piłeczkę, pobawić się z nim wędką). Gdy kotek zostaje sam w domu zadbajmy o usuniecie z pomieszczenia, w którym będzie czekał na nasz powrót, przedmiotów potencjalnie niebezpiecznych, zapewnijmy mu dostęp do wody i suchej karmy, wygodne i atrakcyjne miejsce do spania, trochę zabawek.

Brytyjczyk to kot bardzo inteligentny, łatwo się uczy i nie ma z nimi kłopotów. Oby przyniósł Wam wiele radości.

Dlaczego kot załatwia się poza kuwetą?

Autorka: Anna Wilczek

Artykuł z czasopisma KOT

Przeważnie pokazuje w ten sposób, że w jego życiu coś przestało działać prawidłowo. Nie czyni jednak tego dlatego, że jest złośliwy lub podły.

Koty słyną z niezwykłej czystości. Przywiązują ogromną wagę do mycia futra, nie bez znaczenia jest czystość misek, w których spożywają posiłki, bardzo niechętnie napiją się brudnej lub stojącej zbyt długo wody, jeśli mogą, zawsze wybiorą czyste posłanie i mają niemalże wrodzony odruch zakopywania własnych odchodów. Krótko mówiąc, odstręcza je brud i smród. I nawet jeśli zachowania te mają podłoże nie tylko higieniczne, to i tak pozostajemy pełni zachwytu dla kociej czystości. Dlatego najbardziej gwałtowne konflikty między kotem a jego opiekunem rodzą się, gdy nagle nasz największy domowy czyścioch zaczyna załatwiać swoje potrzeby poza kuwetą. No właśnie, gdybyśmy potrafili za każdym razem spojrzeć na świat oczami naszego kota i wyobrazić sobie to, co dzieje się w tej małej, acz bardzo mądrej główce, to bez większego trudu znaleźlibyśmy odpowiedź na pytanie „dlaczego to robi?”.

Mamy skłonność do przypisywania zwierzętom ludzkich uczuć, a kotom – szczególnie tych negatywnych. Słyszy się czasem, że kot jest wredny, złośliwy, a nawet podły. Jeśli zatem nagle zaczyna załatwiać się na przykład do łóżka swojej opiekunki, łatwo bez głębszego zastanowienia stwierdzić, że robi to na złość. Okazuje się jednak, że przyczyn takiego zachowania może być wiele, mogą mieć podłoże zdrowotne, behawioralne, psychiczne lub środowiskowe. Czasami zdarza się też, że pewne czynniki występują równolegle lub na zmianę i wtedy trudno jednoznacznie i od razu określić powody takiego zachowania. Należy wówczas działać wielotorowo. Załatwianie się poza kuwetą nie ma jednak nic wspólnego ze złośliwością naszego kota. Daje on nam sygnały, że coś w jego życiu przestało prawidłowo funkcjonować.

Choroba

Nasz kot może cierpieć z powodu dolegliwości związanych z chorobami układu pokarmowego lub moczowego. Może odczuwa silną bolesność na skutek zapalenia pęcherza, nerek, biegunki, czy zwyrodnień stawów. Może siusianie sprawia mu ból, (co zdarza się dość często w syndromie urologicznym kotów) i kojarząc ten ból z kuwetą, zaczyna jej unikać. Powodem może okazać się zwiększona ilość produkowanego moczu przy cukrzycy lub kału przy zapaleniu jelit. Warto zwrócić uwagę na zachowanie kota i okoliczności, jakie towarzyszą całej sytuacji załatwiania się poza kuwetą. Czy wchodząc do kuwety, kot głośno i z przejęciem miauczy, czy często odwiedza kuwetę i nic w niej nie zostawia, czy siusiając robi koci grzbiet i napina mięśnie zamiast je rozluźniać? W pierwszej kolejności należy bezwzględnie wykonać w lecznicy weterynaryjnej badanie moczu i kału oraz ogólne badanie krwi, wykluczając bądź potwierdzając podłoże zdrowotne.

Znaczenie

Ważna jest umiejętność odróżnienia załatwiania się kota poza kuwetą od znaczenia terenu moczem. W tym drugim przypadku kotki chcą po prostu poinformować o zbliżającej się rui i gotowości rozrodczej, kocury natomiast podkreślają swoją obecność na danym terytorium. Koty znaczą powierzchnie pionowe małą ilością moczu o bardzo intensywnej woni. Gdy zwyczajnie siusiają, mamy do czynienia zawsze z poziomą powierzchnią o specyficznej miękkiej strukturze (koc, pościel) i dużą ilością moczu. Jeśli zatem kot nie jest kotem hodowlanym, to jedynym rozwiązaniem jest kastracja, aby nie utrwaliły się w kocie „złe” nawyki. Zdarza się, choć rzadko, że u niedokładnie wykastrowanych kotów z różnych przyczyn, np. wstąpienia się jednego z jąder, pozostaje kawałek tkanki powodującej wydzielanie hormonów odpowiedzialnych za potrzebę znaczenia.

Kuweta

Kuweta to bardzo ważny przedmiot – pozwala żyć kotu w komforcie i decyduje o naszych dobrych stosunkach ze zwierzęciem. Powodów, dla których kuweta nie wzbudza jego zachwytu, może być kilka:

  • Zbyt mała kuweta – załatwiając swoje potrzeby, kot powinien mieć możliwość wykonania obrotów w swobodny sposób. Kupując kuwetę dla małego kotka, pamiętajmy, że kuweta nie urośnie razem z nim. Kuweta z rantem jest zawsze mniejsza, niż się wydaje, ponieważ kołnierz (rant) ogranicza ruchy kota.
  • Niewłaściwy typ kuwety – nie każdy kot chętnie korzysta z kuwety zamkniętej. Silna koncentracja zapachów i klaustrofobiczna przestrzeń sprawiają, że kot czuje się zagrożony. Staremu kotu nie będzie natomiast odpowiadać wysoka kuwety, do której trzeba wskoczyć.
  • Brudna lub źle myta kuweta – koty konsekwentnie będą omijać kuwetę nie sprzątaną i nie mytą regularnie. Nie przesadzajmy jednak z używaniem detergentów, a jeśli jest już bardzo stara i zniszczona, to po prostu kupmy nową.
  • Nieodpowiednie ustawienie kuwety – dobrze, gdy kuweta stoi w zacisznym miejscu, do którego kot ma zawsze dostęp. Kot ma wręcz obsesyjną potrzebę bezpieczeństwa, kiedy z niej korzysta. Nie lubi też zbytniej bliskości z miejscem, gdzie je.
  • Zbyt mała liczba kuwet – podstawowa zasada mówi, że ilość kuwet w domu = liczba kotów + 1.
  • Niewłaściwy żwirek (lub inny wypełniacz) – nie ma złotej recepty na typ żwirku, najlepiej jednak, jeśli przypomina warunki naturalne, nie pyli, nie ma ostrych brzegów i nie jest zbytnio perfumowany. Powinien dobrze się zbrylać i wchłaniać wilgoć.
  • Zbyt dużo lub za mało żwirku w kuwecie – duża ilość powoduje pewną utratę równowagi, a co za tym idzie pewności siebie, kot musi się nieźle namachać, żeby przekopać tak ogromną ilość wkładu. Mała ilość żwirku to dyskomfort, ponieważ nie da się wykopać odpowiednio głębokiego dołka, a trzeba jeszcze całość zakopać. Optymalnie grubość wkładu to około 4-5 cm, zależnie od wypełniacza.
  • Wspomagacze zapachowe do żwirku – nie używajmy perfum, odświeżaczy powietrza czy pochłaniaczy przykrych zapachów, bo możemy bardzo skutecznie zniechęcić kota do jego kuwety.
  • Awersja do kuwety i negatywne skojarzenia – wynikają niekiedy z przykrych dla kota doświadczeń. Może podczas załatwiania naturalnych potrzeb przestraszył go człowiek lub inny kot, może został nagle dorwany w kuwecie w celu podania leku, zastrzyku, może karą za załatwienie się poza kuwetą było gwałtowne wrzucenie go do niej, okraszone krzykiem właściciela, a może ktoś zdenerwowany zaistniałą sytuacją zanurzał jego nos w odchodach. My możemy już nie pamiętać takich zdarzeń lub nie przywiązywać do nich większej wagi. Z kotem niestety jest inaczej – ma kruchą psychikę, którą łatwo złamać, lecz trudno odbudować.

Stres

Nie da się wymienić wszystkich przyczyn stresu powodujących załatwianie potrzeb kota poza kuwetą, ponieważ każdy przypadek należy rozpatrywać indywidualnie. Warto jednak spojrzeć na świat oczami kota, bo każda poważna zmiana w jego życiu może wywołać stres. Najczęstsze powody to:

  • Przeprowadzka – nie da się jej uniknąć. Kot czuje wielkie napięcie unoszące się w powietrzu, wszyscy są przemęczeni, nikt nie poświęca mu wystarczającej ilości czasu. Zastanówmy się wcześniej, jak zapewnić kotu najbardziej bezpieczne nowe miejsce. Zabierzmy ze starego domu ulubione kocie rzeczy, dywanik, stary fotel lub koc.
  • Ktoś w domu przybył albo odszedł – mogą to być narodziny dziecka, zakup kolejnego kota, ale też rozstanie z ulubionym domownikiem lub też innym kotem, który był „najbliższą rodziną”. To są sytuacje niezwykle stresogenne. Należy wówczas poświęcić kotu dużo czułości i uwagi.
  • Przemeblowanie lub przeniesienie kuwety w inne miejsce – jeśli jest to możliwe, wszystkie tego typu zmiany wprowadzajmy stopniowo, np. przesuwajmy kuwetę o parę centymetrów dziennie i uważnie obserwując reakcję kota.
  • Próby bicia lub karania kota – gazetą, krzykiem, gwałtownymi nerwowymi ruchami. Pod żadnym pozorem nie wolno tego robić!
  • Nagłe zaniedbanie kota – niepoświęcanie kotu należytej uwagi i czasu może być spowodowane nadmiarem pracy, częstymi dłuższymi wyjazdami i późnymi powrotami do domu. Kot czuje się zagubiony i opuszczony. Załatwia się wtedy najczęściej do łóżka, aby zwrócić na siebie uwagę właściciela.
  • Gwałtowna zmiana diety – może spowodować silny stres, dlatego wszelkie zmiany żywieniowe dobrze jest wprowadzać stopniowo.
  • Zapach innego kota przyniesiony na butach i ubraniu – po przyjściu do domu buty chowajmy zawsze w niedostępne dla kota miejsce.
  • Nieporozumienia między kotami – przy większej liczbie kotów należy bacznie obserwować ich zachowania i wzajemne relacje. Interweniujmy jednak tylko w ekstremalnych sytuacjach.

Miłość, zrozumienie, cierpliwość – to cechy, którymi powinniśmy wykazać się w sytuacji kryzysowej, jaką jest załatwianie się kota poza kuwetą. Pomóżmy naszemu kotu, bo on właśnie tego od nas oczekuje.